Eski Yöneticimin Bana En Kızdığı An (Haklıydı) : Dagger Hilt ve DI Dersi

Proje başlangıçta küçük görünse de ilerleyen süreçte farklı servislerle entegrasyon gerekebilir. Hilt olmadan birden fazla backend'e bağlanmak kodu hızla karmaşıklaştırır. Baştan kurulan bir DI altyapısı, sonradan eklenen her yeni servisi temiz bir şekilde yönetmeyi sağlar.

Hilt'te @Qualifier anotasyonları tanımlanarak her servis için ayrı OkHttpClient ve Retrofit nesneleri oluşturulur. Örneğin @BaseClient, @ValeClient ve @HotelClient gibi qualifier'lar, hangi istemcinin nerede kullanılacağını açıkça belirtir. Bu sayede bağımlılıklar projeye temiz ve karışıklık olmadan enjekte edilebilir.

Her yeni entegrasyonda yeni uç noktalar ve konfigürasyonlar elle yönetilmek zorunda kalınır; bu da hem Android hem iOS tarafında kodun şişmesine yol açar. Ayrıca test yazmak güçleşir ve aynı nesne birden fazla yerde tekrar tekrar oluşturulur. DI bu nesneleri tek bir yerden yönetip her yere dağıtarak karmaşıklığı azaltır.